Na wstępie zaznaczę, ze są to moje subiektywne spostrzerzenia odnośnie postrzegania prac w ostatnim czasie na tym portalu. Powyzsza praca idealnie odzwierciedla stan rzeczy, otóż:
1) Wszystko pieknie, tylko gdzie są te osoby, które zawsze i wszędzie piszą o selektywności? Tutaj przynajmniej w dwóch miejscach tej selektywności brakuje, linia horyzontu i ruiny zamku Tag.
2) A czy nie mozna było inaczej stanać wyżej/niżej? Autor mógł przecież się bardziej postarać np. opuscić aparat nizej, założyć buty na obcasie itd. itp.
3) Bardzo dobra i staranna obróbka, ale czy łączenie dwóch klatek to już nie jest krajobraz kreatywny? Zdjęcie to ta chwila i ten moment, dwie klatki to inne momenty i inna rzeczywistość, a przede wszystkim światło.
4) Pomimo tego, co napisałem powyżej, mi się zdjęcie podoba, nie będę się doszukiwał i dam "złotko" z małym minusem :-)
Pozdrawiam wszystkich.
... And Justice for All ;-)
Jako autor powyższego zdjęcia, pozwolę sobie napisać kilka słów odnośnie treści pozostawionej powyżej. Analizą raczej nie nazwałbym tego tekstu, a zawartość traktuję z lekkim przymrużeniem oka ;). Mam nadzieję, że podobnie do tego zagadnienia podchodzi jej Autor i inni czytający :).
Nie bardzo wiem, o co Ci chodziło Patryk z tą selektywnością. Jeżeli chodzi o styk linii horyzontu z ruinami, to pewnie lepiej by było, aby bardziej się dystansowały. Nie zawsze się niestety da. Zazwyczaj staram się komponować kadr tak, aby "dobrze" się go czytało. Czasami jednak zastane warunki dosyć skutecznie utrudniają założony plan. Wydaje się, że w tym przypadku, aż tak źle to nie wygląda ;). Wyżej, niżej, w prawo, w lewo, czy do góry nogami... . Staram się raczej unikać takowych rad i komentarzy. Nie będąc na miejscu, raczej ciężko tworzyć takie prawidła i porady. Z drugiej strony zawsze pozostaje fajna furtka dla komentujących, oglądających, aby zawitać w dane miejsce i pokazać swoją wizję kompozycyjną. Wtedy można puścić wodze fantazji (nawet w szpilach ala Louboutin ;). Ja osobiście tego modelu nie lubię, bo po plenerze bolą mnie łydki ;).
Jeszcze kilka słów dotyczących technicznych aspektów powyższego zdjęcia. Raczej dosyć skrupulatnie starałem się przyswoić definicje kategorii, które obowiązują na FFerii. Wielokrotna ekspozycja, to zabieg jak najbardziej dopuszczalny i często stosowany przez innych Autorów, jak i moją skromną osobę. Zabieg, który pozwala bardzo często wybrnąć obronną ręką z ciężkich warunków ekspozycyjnych. To nic innego, jak zwiększenie zakresu tonalnego prezentowanego obrazu. Trzeba podkreślić, że jednak trzeba być w danym miejscu, w danym czasie, aby nacisnąć kilka razy spust migawki. Kreatywna odmiana krajobrazu, to jednak zupełnie inna bajka. Czy łatwiejsza? Każdy sam znajdzie sobie odpowiedź na to pytanie.
Pozdrawiam serdecznie Autora powyższego tekstu, dziękując jednocześnie, że chciało mu się napisać kilka słów. Zawsze ciekawiej się wtedy pod zdjęciem robi :).
Moc światła i uśmiechu :).
Autor.
sprawidliwosc dla wszystkich jak napisal patrykus.
jest na fotoferii zdjecie gdzie zostala poruszona w komentarz kwestia selektywnosci i mysle ze jest w tym duzo prawdy
http://www.fotoferia.pl/portfolio/osowiak/photo/104920
czy tamto zdjecie jest tylko na srebro a to na zloto?
nie zgodze sie i dlatego tutaj tez ocenie na zloto, przyznam tez ze nie jest to zdjecie z ktorego autor moze byc szczegolnie dumny...znajduje sie ono mz gdzies poza pierwsza setka zdjec autora i obiektywnie parzac promocja do GW (jezeli taka bedzie) jest troche na wyrost. Nie ma smialosci dac srebra choc opis tej gwiazdy najbardziej mi pasuje
Paweł, chyba mamy do siebie szczęście ;-). Nie miałem świadomości, że to Twoja praca, pisząc wcześniejszą analizę, aczkolwiek jest tutaj 3-4 uzytkowników, których prace (lokalizacje i poziom obróbki) mozna pomylić ;-).
Trochę szkoda, że po raz kolejny traktujesz to, co napisałem z przymruzeniem oka i sugerujesz innym, że to tylko Ty masz rację...
Fakt, jestem tutaj nowy i na pewno nie mam takiego poklasku/umiejętności/lokalizacji, jak Ty i Twoje prace, ale bardzo zależy mi na tym, aby wszystkie prace i wszystkich traktować obiektywnie. Widziałem wiele prac, które z powodu już wspomianej selektywnosci trafiały do ciemni, kontry lub zdobywały minusy przy ocenach.
Składanie zdjęć z kilku klatek to kreowanie rzeczywistości, pewna iluzja i wprowadzanie w błąd osób, szczególnie tych, które dopiero zaczynają swoją przygodę z fotografią. Obrabiasz dwa różne pliki i łaczysz w jeden, tak? Co to za różnica, czy wykorzystasz do finalnego efektu dwa, a moze pięć plików z innych źródeł, jak np. w przypadku fotomontażu? A może każdy fragment składowy zdjęcia naświetlać osobno, w innym czasie i później to połaczyć? Oczywiście mozna, ale wówczas zdjęcie/praca nie powstaje już praktycznie w "puszcze" tylko w programie graficznym, od "a do z".
Chciałem sprowokować użytkowników do dyskusji.
Aaa... I to nie jest tak, ze się przyczepiłem i marudzę, po prostu trafiło na Ciebie ;-). Lubię pogadać, to tylko takie moje luźne przemyślenia.
Moc światła i uśmiechu :)
Pat.
Witam Ciebie Patryku ponownie, jak i Wszystkich innych czytających :).
Jest dokładnie tak, jak piszesz. Z tym szczęściem oczywiście ;). Znaczy to, że koniecznie musimy się kiedyś spotkać na wspólnym plenerze :).
Co do Twojej wcześniejszej analizy, to sprostuję, bo widzę, że nie tylko Ty tak odebrałeś moje słowa. Chodziło mi o to, że całość tekstu nie bardzo można nazwać analizą. I tylko tyle. I nigdzie nie napisałem, że tylko ja mam rację. Chyba taki mądry się jeszcze nie urodził i bardzo dobrze, bo co by inni wtedy mieli ze sobą począć ;). A tak bardziej poważnie, to staram się zachować do wszelkich aspektów naszego hobby odpowiedni dystans. Niezdrowe napinki i szukanie na siłę dziury w całym nigdy mnie nie bawiło i mam nadzieję, że długo jeszcze nie będzie ;). Po prostu uważam, że wprowadzanie niezdrowej atmosfery niczemu dobremu nie służy. A na pewno całej, naszej fajnej zabawie. Takie moje zdanie w tym temacie. Co do dyskusji, to jak najbardziej jest ona potrzebna. Jeżeli tylko wartościowa i konstruktywna, to tylko cieszyć się i przyklasnąć pozostaje. Przecież opinie wszystkich osób oglądających są bardzo ważne i pouczające. A, że często zgoła odmienne i różnorodne, to i bardzo dobrze. Przecież nie wszyscy z jednego wora wyszliśmy ;). Każdy postrzega w indywidualny dla siebie sposób, według własnego gustu, upodobań i kryteriów. I ręczę Ci Patryku, że nie ma znaczenia czy ktoś jest nowy, stary i jakiś tam inny ;). Ja nie uważam się za osobę z jakimś tam wielkim doświadczeniem, stażem czy umiejętnościami. Cały czas oglądam, czytam, staram się myśleć i uczyć. Te trzy lata spędzone na Fotoferii pozwoliły mi rozwinąć trochę skrzydła. Nie mnie oceniać, czy lot jest w odpowiednim kierunku. Bo takowego pewnie i nie ma (patrz powyżej). Ale dzięki wielu wartościowym Autorom spotkanym tutaj, dzięki niezliczonym zdjęciom, które starałem się jak najlepiej "przeczytać", także dzięki własnej pracy, jakieś tam drobne kroki do przodu poczyniłem. Ale najważniejsze w tym wszystkim jest moim zdaniem odpowiednie podejście. Podejście z dystansem i uśmiechem na twarzy. Wtedy wszystko wydaje się dużo bardziej proste i przystępne :).
Druga część dotyczyć będzie już technicznych aspektów, które poruszyłeś. Czy składanie obrazu z dwóch, czy większej ilości ekspozycji, to już fotomontaż. Moim zdaniem nie. Jeżeli tylko został on zarejestrowany w tym samym miejscu i zbliżonym czasie. I właśnie dochodzimy do zagadnienia czasu. Czy są jakieś widełki odnośnie odstępu czasowego wykonania poszczególnych ekspozycji. To także kwestia bardzo subiektywna. W przypadku powyższego zdjęcia, klatki zostały wykonane jedna po drugiej. Kończąc naświetlanie długiej ekspozycji przy użyciu ciemnego filtra zauważyliśmy (pozdrawiam serdecznie Huberta :)), że niebo zaczyna "pękać". Na ruinach pojawia się światło. Wtedy trzeba mieć trochę szczęścia i refleksu. Bo jak wiadomo światło czekać nie bardzo chce ;). W tym wypadku poświeciło może przez jakieś dwie minuty. Zarejestrowałem materiał jak najlepiej potrafiłem. Później obrobiłem także starając się, aby efekt finalny był "zjadliwy". I gdzie tu jest fotomontaż? Piszesz, że obraz powstał w programie graficznym. Tu też zgodzić raczej się nie mogę. Mimo wszystko musiałem tam pojechać, musiałem rozstawić statyw, musiałem "powalczyć" z konkretnym wiatrem i deszczem. Ale właśnie to jest wspaniałe. Taki plener smakuje najlepiej. Przynajmniej mi.
Także kończąc ten przydługi tekst z całego serca życzę Wszystkim, aby zabawa ta była ogromną frajdą wyzwalającą w nas wielkie emocje, dostarczającą wspaniałych przeżyć i wspomnień :). Moc światła :):):). Paweł.
Oczywiście zdjęcie jest składową dwóch ekspozycji. Dzieli je około osiem minut. O ile na niebie spektakl trwał dłuższy czas, tak na ruinach pojawiło się ono na jakieś dwie minuty. I tak to często w plenerze bywa ;).
Pozdrawiam :).
czepialstwo tagowe sobie darujmy ale po prawdzie zastanowiłbym się nad kategorią kreatywną, 8 minut a może 80
a może 800 ? powiedzmy, że dobrze siedzi i tu i w kreatywnym tyle że tam byłoby piękną ozdobą kategorii w GW bo jestem przekonany, że do GW trafi
kadr faktycznie nie nalezy do tych " powalajacych z nog " w pierwszym momencie myślałem nawet, ze to lekka prowokacja ;)
znajac i ceniac jednak polot i finezje autora przy kadrowaniu, smiem twierdzic, ze lepiej sie noe da ;) bo jak to mowia z pustego nawet salomon nie naleje, jest pare elementow, ktore nie pozwalaja mi ozlocic to zdjecie, z drugiej jednak strony srebro to malo, zostawie wiec bez oceny, co mz bedzie wyjsciem najlepszym ;)
pozdrawiam serdecznie i padam do nóżek jesli cos zlego napisałem ;)
Analizę Autora z czystym sumieniem polecam i zapewne pod niejedną pracą doskonale by się sprawdziła-w szczególnosci fragmenty dotyczące "porad" odnosnie kadrowania w danych okolicznosciach.
Pawle-co do obuwia na plener-Jimmy Choo zdecydowanie lepiej się sprawdza. Dał rade w Kornwalii, łydki zniosły bez bólu, no i prezencja była jednak o niebo lepsza anizeli wspomniany przez Ciebie Louboutin:)))
Pozdrawiam-obuty w paputki:)
Faktycznie można by trochę nad dołem pomarudzić, może nie tyle nad kadrem co światłem.
Bardzo podoba mi się perspektywa - ma się wrażenia jakby woda miała zaraz wlać się przez bramę
Kto wie może by podejść jeszcze bardziej kreatywnie i złożyć 2 klatki oddzielone dłuższym czasem ;)
Złoto jednakowoż się należy
Patrykus MZ ma rację z tą niefortunnie ułożoną linią horyzontu, autor trochę to bagatelizuje a inni mu wtórują bo zasługi jakie tu na forum autor ma, są po części powodem małego innych obiektywizmu. Zdjęcie jest piękne, starannie obrobione,dlatego takiego gotowca łatwiej jest oceniać szukając takich delikatnych niedopracowań, jest pewnym że patrząc na gotową fotę prościej jest doradzać co by zrobić aby było jeszcze lepiej, niż wykonać je od podstaw. Wiadomo że każdego odbiór to subiektywny odbiór i nic to nie ma wspólnego z obiektywizmem, mnie też to dotyczy.
pablook, w swoich analizach nie dość że przekonywująco bronisz swojego, to w swej skromności, jak i nawoływania do konstruktywnej a nie złośliwej dyskusji, pokazałeś wielką klasę, tym samym przynajmniej w moich oczach jesteś wielki, jestem przekonany że w wielu innych również. Serdecznie pozdrawiam
Nie wiem jakich nakładów pracy potrzeba aby wykonać taki obrazek. Nie wiem ponieważ fotografuję nadal klasycznie
na błonach kliszach i takich tam...
Domyślam się, że to pracochłonne zajęcie.
Wynik tych wysiłków dość mierny - landszaft jakich tysiące
w sieci.
1) Wszystko pieknie, tylko gdzie są te osoby, które zawsze i wszędzie piszą o selektywności? Tutaj przynajmniej w dwóch miejscach tej selektywności brakuje, linia horyzontu i ruiny zamku Tag.
2) A czy nie mozna było inaczej stanać wyżej/niżej? Autor mógł przecież się bardziej postarać np. opuscić aparat nizej, założyć buty na obcasie itd. itp.
3) Bardzo dobra i staranna obróbka, ale czy łączenie dwóch klatek to już nie jest krajobraz kreatywny? Zdjęcie to ta chwila i ten moment, dwie klatki to inne momenty i inna rzeczywistość, a przede wszystkim światło.
4) Pomimo tego, co napisałem powyżej, mi się zdjęcie podoba, nie będę się doszukiwał i dam "złotko" z małym minusem :-)
Pozdrawiam wszystkich.
... And Justice for All ;-)
Nie bardzo wiem, o co Ci chodziło Patryk z tą selektywnością. Jeżeli chodzi o styk linii horyzontu z ruinami, to pewnie lepiej by było, aby bardziej się dystansowały. Nie zawsze się niestety da. Zazwyczaj staram się komponować kadr tak, aby "dobrze" się go czytało. Czasami jednak zastane warunki dosyć skutecznie utrudniają założony plan. Wydaje się, że w tym przypadku, aż tak źle to nie wygląda ;). Wyżej, niżej, w prawo, w lewo, czy do góry nogami... . Staram się raczej unikać takowych rad i komentarzy. Nie będąc na miejscu, raczej ciężko tworzyć takie prawidła i porady. Z drugiej strony zawsze pozostaje fajna furtka dla komentujących, oglądających, aby zawitać w dane miejsce i pokazać swoją wizję kompozycyjną. Wtedy można puścić wodze fantazji (nawet w szpilach ala Louboutin ;). Ja osobiście tego modelu nie lubię, bo po plenerze bolą mnie łydki ;).
Jeszcze kilka słów dotyczących technicznych aspektów powyższego zdjęcia. Raczej dosyć skrupulatnie starałem się przyswoić definicje kategorii, które obowiązują na FFerii. Wielokrotna ekspozycja, to zabieg jak najbardziej dopuszczalny i często stosowany przez innych Autorów, jak i moją skromną osobę. Zabieg, który pozwala bardzo często wybrnąć obronną ręką z ciężkich warunków ekspozycyjnych. To nic innego, jak zwiększenie zakresu tonalnego prezentowanego obrazu. Trzeba podkreślić, że jednak trzeba być w danym miejscu, w danym czasie, aby nacisnąć kilka razy spust migawki. Kreatywna odmiana krajobrazu, to jednak zupełnie inna bajka. Czy łatwiejsza? Każdy sam znajdzie sobie odpowiedź na to pytanie.
Pozdrawiam serdecznie Autora powyższego tekstu, dziękując jednocześnie, że chciało mu się napisać kilka słów. Zawsze ciekawiej się wtedy pod zdjęciem robi :).
Moc światła i uśmiechu :).
Autor.
jest na fotoferii zdjecie gdzie zostala poruszona w komentarz kwestia selektywnosci i mysle ze jest w tym duzo prawdy
http://www.fotoferia.pl/portfolio/osowiak/photo/104920
czy tamto zdjecie jest tylko na srebro a to na zloto?
nie zgodze sie i dlatego tutaj tez ocenie na zloto, przyznam tez ze nie jest to zdjecie z ktorego autor moze byc szczegolnie dumny...znajduje sie ono mz gdzies poza pierwsza setka zdjec autora i obiektywnie parzac promocja do GW (jezeli taka bedzie) jest troche na wyrost. Nie ma smialosci dac srebra choc opis tej gwiazdy najbardziej mi pasuje
Trochę szkoda, że po raz kolejny traktujesz to, co napisałem z przymruzeniem oka i sugerujesz innym, że to tylko Ty masz rację...
Fakt, jestem tutaj nowy i na pewno nie mam takiego poklasku/umiejętności/lokalizacji, jak Ty i Twoje prace, ale bardzo zależy mi na tym, aby wszystkie prace i wszystkich traktować obiektywnie. Widziałem wiele prac, które z powodu już wspomianej selektywnosci trafiały do ciemni, kontry lub zdobywały minusy przy ocenach.
Składanie zdjęć z kilku klatek to kreowanie rzeczywistości, pewna iluzja i wprowadzanie w błąd osób, szczególnie tych, które dopiero zaczynają swoją przygodę z fotografią. Obrabiasz dwa różne pliki i łaczysz w jeden, tak? Co to za różnica, czy wykorzystasz do finalnego efektu dwa, a moze pięć plików z innych źródeł, jak np. w przypadku fotomontażu? A może każdy fragment składowy zdjęcia naświetlać osobno, w innym czasie i później to połaczyć? Oczywiście mozna, ale wówczas zdjęcie/praca nie powstaje już praktycznie w "puszcze" tylko w programie graficznym, od "a do z".
Chciałem sprowokować użytkowników do dyskusji.
Aaa... I to nie jest tak, ze się przyczepiłem i marudzę, po prostu trafiło na Ciebie ;-). Lubię pogadać, to tylko takie moje luźne przemyślenia.
Moc światła i uśmiechu :)
Pat.
Jest dokładnie tak, jak piszesz. Z tym szczęściem oczywiście ;). Znaczy to, że koniecznie musimy się kiedyś spotkać na wspólnym plenerze :).
Co do Twojej wcześniejszej analizy, to sprostuję, bo widzę, że nie tylko Ty tak odebrałeś moje słowa. Chodziło mi o to, że całość tekstu nie bardzo można nazwać analizą. I tylko tyle. I nigdzie nie napisałem, że tylko ja mam rację. Chyba taki mądry się jeszcze nie urodził i bardzo dobrze, bo co by inni wtedy mieli ze sobą począć ;). A tak bardziej poważnie, to staram się zachować do wszelkich aspektów naszego hobby odpowiedni dystans. Niezdrowe napinki i szukanie na siłę dziury w całym nigdy mnie nie bawiło i mam nadzieję, że długo jeszcze nie będzie ;). Po prostu uważam, że wprowadzanie niezdrowej atmosfery niczemu dobremu nie służy. A na pewno całej, naszej fajnej zabawie. Takie moje zdanie w tym temacie. Co do dyskusji, to jak najbardziej jest ona potrzebna. Jeżeli tylko wartościowa i konstruktywna, to tylko cieszyć się i przyklasnąć pozostaje. Przecież opinie wszystkich osób oglądających są bardzo ważne i pouczające. A, że często zgoła odmienne i różnorodne, to i bardzo dobrze. Przecież nie wszyscy z jednego wora wyszliśmy ;). Każdy postrzega w indywidualny dla siebie sposób, według własnego gustu, upodobań i kryteriów. I ręczę Ci Patryku, że nie ma znaczenia czy ktoś jest nowy, stary i jakiś tam inny ;). Ja nie uważam się za osobę z jakimś tam wielkim doświadczeniem, stażem czy umiejętnościami. Cały czas oglądam, czytam, staram się myśleć i uczyć. Te trzy lata spędzone na Fotoferii pozwoliły mi rozwinąć trochę skrzydła. Nie mnie oceniać, czy lot jest w odpowiednim kierunku. Bo takowego pewnie i nie ma (patrz powyżej). Ale dzięki wielu wartościowym Autorom spotkanym tutaj, dzięki niezliczonym zdjęciom, które starałem się jak najlepiej "przeczytać", także dzięki własnej pracy, jakieś tam drobne kroki do przodu poczyniłem. Ale najważniejsze w tym wszystkim jest moim zdaniem odpowiednie podejście. Podejście z dystansem i uśmiechem na twarzy. Wtedy wszystko wydaje się dużo bardziej proste i przystępne :).
Druga część dotyczyć będzie już technicznych aspektów, które poruszyłeś. Czy składanie obrazu z dwóch, czy większej ilości ekspozycji, to już fotomontaż. Moim zdaniem nie. Jeżeli tylko został on zarejestrowany w tym samym miejscu i zbliżonym czasie. I właśnie dochodzimy do zagadnienia czasu. Czy są jakieś widełki odnośnie odstępu czasowego wykonania poszczególnych ekspozycji. To także kwestia bardzo subiektywna. W przypadku powyższego zdjęcia, klatki zostały wykonane jedna po drugiej. Kończąc naświetlanie długiej ekspozycji przy użyciu ciemnego filtra zauważyliśmy (pozdrawiam serdecznie Huberta :)), że niebo zaczyna "pękać". Na ruinach pojawia się światło. Wtedy trzeba mieć trochę szczęścia i refleksu. Bo jak wiadomo światło czekać nie bardzo chce ;). W tym wypadku poświeciło może przez jakieś dwie minuty. Zarejestrowałem materiał jak najlepiej potrafiłem. Później obrobiłem także starając się, aby efekt finalny był "zjadliwy". I gdzie tu jest fotomontaż? Piszesz, że obraz powstał w programie graficznym. Tu też zgodzić raczej się nie mogę. Mimo wszystko musiałem tam pojechać, musiałem rozstawić statyw, musiałem "powalczyć" z konkretnym wiatrem i deszczem. Ale właśnie to jest wspaniałe. Taki plener smakuje najlepiej. Przynajmniej mi.
Także kończąc ten przydługi tekst z całego serca życzę Wszystkim, aby zabawa ta była ogromną frajdą wyzwalającą w nas wielkie emocje, dostarczającą wspaniałych przeżyć i wspomnień :). Moc światła :):):). Paweł.