kawałek historii prawdziwego przyjaciela

Pies, którego kawałek historii chciałem Wam dzisiaj opowiedzieć wabi się Tuptuś. Wiem, że w pewnym sensie nasza przyjaźń była takim trochę przeznaczeniem (może myślicie, że teraz żartuje, ale tak nie jest). Tuptuś od małego mieszkał u sąsiadów jednak zawsze podszedł do siatki ogrodzeniowej aby się ze mną przywitać no i oczywiście abym mógł go trochę przekupić przekąską.. :) Mijały dni i przyjaźń coraz bardziej narastała i czasami coraz częściej lądował w naszym ogrodzie. W końcu po tych kilku tygodniach postanowiłem zapytać sąsiadów czy nie chcieliby zamiast niego jakiegoś innego psa. Normalnie bym tego pewnie nie zrobił, ale Ci sąsiedzi chcieli dać go na łańcuch (takiego psiaka). Oczywiście na początku nie zgodzili się, ale nie poddawałem się i raz po raz próbowałem ich przekonać, że znajdę im lepszego psa,k tóry bardziej od Tuptusia nada się na łańcuch (chociaż i tego tak naprawdę nie chciałem). Pewnego dnia wychodząc na pole po prostu zamarłem.. Piesek był na łańcuchu i leżał bardzo smutny spoglądając na mnie swoimi ślepkami.. Wtedy już po prostu nie mogłem wytrzymać i zacząłem błagać sąsiadów, aby go mi zostawili.. Poprosiłem brata żeby do nich zagadał, bo lepiej znał się z tym sąsiadem..

P.S. ciąg dalszy tej historii w komentarzach pod zdjęciem,bo w opisie zabrakło miejsca..